Mensen die pijn hebben, doen andere mensen pijn

Gepubliceerd op 30 oktober 2021 om 09:31

In roerige en verdeelde tijden als deze waarin we wereldwijd allemaal het zelfde beleven maken we allemaal stappen die we onder de loep mogen nemen.
(Uitgezonderd zijn groeperingen, zoals de Amish of berg bewoners en overige die niet in deze hoedanigheid van de maatschappij leven) Vele die leven in steden, dorpen etc bewoonde steden ervaren de druk van elkaar in deze tijd. Mensen ondervinden ineens dat het hart van de ander, een dierbare een hart van verraad heeft.

Ofwel mensen om je heen die andere of jouw pijn doen. Ze maken besluiten en je ervaart dat als de rug toe keren naar je. Het zijn mensen die een onderliggende pijn en verdriet kennen waaruit bijvoorbeeld angst uit voortvloeit. En angst is een slechte raadgever maar we handelen er wel uit.
Hun actie, hun daad kan van alles zijn maar je voelt of ervaart het als verraad en je dacht hun hart te kennen. Ze zetten stappen die je niet aan hebt zien komen en het geeft je het gevoel dat jouw hele bestaan struikelt.
Van pijnlijk moment naar woede wellicht en de meeste zullen niet schromen om dit gevoel van verraad handen en voeten te geven.

Het universum, de Goddelijke bron of wat het voor jouw ook maar moge zijn laat je een les of beter gezegd een uitdaging zien waaronder die van pijn.
Pijn kennen we allemaal. De geen die jouw pijn doet weet helaas vaak niet hoe om te gaan met zijn eigen pijn.
Uiteraard spreek ik hier niet over mensen die psychische aandoeningen hebben die een behandeling dienen te ondergaan, dus niet over psychopaten! Maar puur alleen over mensen die in hun eigen persoonlijke problematiek gestruikeld zijn en dat projecteren op andere. Denk hier bij bijvoorbeeld aan jaloezie, liegen, rebels, onbeschoftheid etc.

 

Je leven komt ineens in een neerwaardse spiraal en even geen idee meer wat je nu moet.
De persoon lief hebben ? of zien dat hij/zij een probleem heeft die je verafschuwd?
Groot verschil toch? De persoon op zichzelf is veelal niet HET probleem maar WAT die persoon uitdraagt wel. We maken dan al snel de keuze tot een breuk.

Op een bepaalde manier lopen we er snel van weg.
Maar er is ook een weg om te bewandelen om het echte hart van de ander te onderzoeken in plaatst van hun gedrag. Wat niet weg neemt dat je het gedrag niet serieus moet nemen.
Maar er van aflopen kan altijd nog.

Want ben jij echt geraakt op je hart of ben je geraakt in ego?
Tot slot is het altijd de makkelijkste weg om iemand in je leven te laten die alleen maar vreugde brengt en goede dingen maar in nare tijden de rug toe te keren. En is dat nou net niet de samenleving waarin we terecht aan het komen zijn? En is dat waar je zelf aan wilt deelnemen?

Ligt de uitdaging niet in jouw zelf om je visie en handeling te veranderen en te onderzoeken waar jij staat in deze situatie.  Hetzelfde kan jouw over komen.
Iemand die dacht jou te kennen waarbij je een weg in slaat die de ander nooit had verwacht.
Om welke redenen dan ook. Het kan zijn dat je mensen in deze tijd juist moe bent en opgeeft terwijl de ander zijn tijd loopt maar veel aan je hebt. Maar je kiest er voor om ze achter te laten.
Is dat wat je hart je ingeeft of je ego je verteld omdat je bijvoorbeeld ongeduldig bent geworden?

De wereld veranderd razend snel en we hebben allemaal zo onze mening en onze waarheid.
Dat wil niet zeggen dat iemand anders zijn waarheid geen waarheid is.
Ik moedig je graag aan om je grenzen te verleggen, NIET om je als deurmat te laten gebruiken maar om je eigen hart te onderzoeken, je eigen motieven en je eigen bewustzijn te verhogen. 

Geef jezelf tijd om niet ALLEEN naar de ander te kijken maar ook naar jezelf te kijken.
Want we staren ons te vaak blind op de ander, en zien niet ons eigen probleem.
Zolang alles nog op rolletjes loopt vluchten we niet, verbreken we niet, voelen we geen verraad.
Het moment dat het lastig word worden we geconfronteerd met ons zelf en handelen we vaak uit paniek of woede. In de tijden als deze is het des te belangrijker om ons zelf onder de loep te nemen en de situatie met compassie te benaderen.
Vergeet niet dat je niet de pijn of woede bent, maar dat je ego geraakt is wat je doet bewegen in woede of verdriet. Het is niet WIE je bent. Onderzoek je eigen hart dus zeker ook voor dat je besluiten of conclusies trekt.

In tijden als deze voelen we teveel druk van buitenaf op onze besluiten.
Laat je niet verleiden, noch misleiden.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.